" شعرمعاصر عرب "

                                عبدالوهاب  البیاتی

شاعر پر آوازه شعر معاصر عرب و از پیشگامان شعر عربی در سال 1926 در بغداد به دنیا آمد . در رشته زبان و ادبیات عرب تحصیل کرد و وارد فعالیتهای سیاسی شد و به همین سبب بارها از کار برکنار و برای مدتی نیز بازداشت گردید . پس از آن سفرهای دوره ای خود به کشورهای  سوریه ، لبنان و شوروی سابق را آغاز کرد.سپس برای  ده سال ساکن مصر و اسپانیا شد . آخرین بار در سال 1990 به زادگاهش عراق باز گشت اما به ناچار پس از اقامت کوتاهی دوباره مجبور به ترک وطن شد .

البیاتی  در سال 1999 در گذشت و چند ماهی پیش از مرگ سفری به ایران داشت . وی شاعری آزاد اندیش بود که سراسر عمرش را در تبعید و آوارگی گذراند . اندیشه های شاعرانه او با سوسیالیزم آغاز و به اومانیسم و عرفان انجامید .

اغلب اشعار او به زبان های زنده دنیا ترجمه شده است . گفته شده که درباره هیچ شاعر عربی در شعر معاصر به اندازه البیاتی پایان نامه و پژوهش  در دنیا نگاشته نشده است.

برخی از دفترهای شعر او از این قرار است :

- فرشتگان و شیطان ها

- ابریق های شکسته

- آتش و کلمات

- آنکه میآید و نمی آید

- چشمان سگان مرده

- نوشتن بر گل

البیاتی شعر نسبتا بلندی با عنوان " مویه نامه ای برای حافظ شیراز " دارد که در آن حافظ را مخاطب قرار داده و با او گفتگو می کند .

نمونه ی شعر او از نظر شما میگذرد :

به خورخه لویس بورخس

نابینا هستی ، اما با چشمان کلمات می بینی

به دست سودن آینه را می جویی

و رفهای کتابهای غرقه در نور را

و آتش پرده های نقاشی را .

می بینی – هر چه را در پس در

و آن سوی نقاب اسطوره است  -

: شهرهایی را که در زیر آفتاب می میرند

تو سنی سرکش را در بیشه ی آفتابگردان

رودی را که از کوهی سحر زده سرچشمه می گیرد

و بیابانگردی را که غزالی را صید می کند

که در کاخ الواثق بالله کنیزک بود

و در روزگاران دیگر

فواره ای در قصر الحمراء .

نابینا هستی اما می بینی

روی دیگرم را زیر نقاب مرگ

و گمگشتگی ام را در ملکوت تبعید :

کدام ما نابیناست

در زندان آزادی ؟

در پای حصارهای سنگی می موید

و به تنهایی در غربت می میرد

محکوم قواعد بازی ۱

۱   ترجمه موسی اسوار  " از سرود باران تا مزامیر گل سرخ "