روزگار سپری شده حسین موذن
جمعه بیست و نهم آذر 1387
غزلی زیبا که سراینده اش را نمی شناسم
فاصله
گفتي كه مرا دوست نداري گله اي نيست
بين من و عشق تو، ولي فاصله اي نيست
گفتم كه كمي صبر كن و گوش به من كن
گفتي كه نه بايد بروم حوصله اي نيست
پرواز عجب عادت خوبيست ولي حيف
تو رفتي و ديگر اثر از چلچله اي نيست
گفتي كه كمي فكر خودم باشم و آن وقت
جز عشق تو در خاطر من مشغله اي نيست
رفتي تو خدا پشت و پناهت به سلامت
بگذار بسوزد دل من، مساله اي نيست
نوشته شده توسط حسین موذن
در 14:45 | لینک ثابت
•
